กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 20 แย่แล้ว ตัวร้ายที่นางเลี้ยงไว้แหกคุกแล้ว
ท้องฟ้ายังสว่างอยู่ แสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์ลอดผ่านหน้าต่างที่เปิดอยู่เข้ามา ฉาบห้องหอของหญิงสาวให้กลายเป็นสีทองพร่าเลือนชวนฝัน
เจ้าของห้องหอผ่อนคลายทั่วร่าง นอนอยู่บนเตียง ไม่นานนักเสียงลมหายใจแผ่วเบาของหญิงสาวก็ดังขึ้นจากหลังม่านเตียงที่ปิดลง
เงาวัตถุยาวเฉียงภายในห้องค่อย ๆ เคลื่อนย้ายและยืดยาวตามดวงตะวันที่คล้อยต่ำลง ก่อนจะทอดอยู่เหนือก้อนขนฟูนุ่มที่กำลังหลับสนิท
ลูกสัตว์น้อยที่อวิ๋นอี้ฉือวางไว้ในที่ปลอดภัยพลิกตัวครั้งหนึ่ง พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง ดวงตาก็กลับกระจ่างใส
มันค่อย ๆ ยืนขึ้นด้วยขาทั้งสี่ ความสูงที่ไม่คุ้นเคยทำให้มันสังเกตเห็นขาหน้าสั้นป้อมของตน