กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิงซวงเยว่ยังคงอยู่ในท่านั้น ร่างแข็งค้างอยู่กับที่
ดวงตางามสีฟ้าน้ำแข็งคู่นั้นของเธอมองใบหน้าด้านข้างอันธรรมดาสามัญของเจียงเช่ออย่างเลื่อนลอย ภายในสมองว่างเปล่าราวกับฟ้าบุพกาล
โลกทัศน์ของเธอถูกทุบจนแหลกสลายในชั่วขณะนี้
สามัญสำนึกเกี่ยวกับการบำเพ็ญถูกเหยียบย่ำจนไม่เหลือชิ้นดีในชั่วขณะนี้
ต่อให้รีดเค้นสติปัญญาและจินตนาการทั้งหมดของตน เธอก็ยังไม่อาจเข้าใจได้ว่าสิ่งที่เพิ่งเห็นไปนั้น แท้จริงแล้วเป็นปาฏิหาริย์เช่นใด
“กร๊อบ…”
เสียงกรอบแกรบประหนึ่งแอปเปิ้ลถูกกัดเสียงนั้น ดุจเสียงมารที่ทะลวงเข้าโสตประสาท ดังก้องซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่ลึกเข้าไปในห้วงสมุทรแห่งปัญญาของเธอ