เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันถัดมา ยามสนธยา
ณ ท่าอากาศยานนานาชาติเมืองเจียงเฉิง เครื่องบินเจ็ตส่วนตัวไร้เครื่องหมายลำหนึ่งแหวกเมฆสีแดงยามเย็น ท่ามกลางเสียงดังกึกก้อง มันค่อย ๆ ลงจอดบนรันเวย์เฉพาะที่ถูกเคลียร์จนว่างเปล่า
เฮ่อสยงและผู้นำตระกูลใหญ่แห่งเมืองเจียงเฉิงคนอื่น ๆ รออยู่ที่นี่มานานแล้ว ทุกคนมีสีหน้าเคร่งขรึมและนอบน้อมอย่างยิ่ง
ประตูห้องโดยสารค่อย ๆ เปิดออก
แรงกดดันน่าสะพรึงกลัวที่ยากจะบรรยาย ราวกับคลื่นไร้รูปร่าง กวาดออกมาจากภายในห้องโดยสารในชั่วพริบตา!
ทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้นรู้สึกราวกับหัวใจถูกมือใหญ่ไร้รูปร่างบีบกำแน่นจนแทบหายใจไม่ออก
จากนั้น เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงประตูห้องโดยสาร
นั่นคือชายชราผู้สวมเสื้อคลุมยาวสีเทา เคราและเส้นผมขาวโพลน ใบหน้าซูบผอม ดวงตาของเขาเปิดปิดเพียงครู่ก็คล้ายมีอัสนีสายฟ้าวาบผ่าน