เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามค่ำคืน เงียบงันราวกับความตาย
ราวกับว่า หลังคำพูดของหลิงซวงเยว่ที่ว่า “ขอโทษ หรือไม่ก็ตาย” สิ้นสุดลง อากาศทั้งผืนก็ถูกแช่แข็งจนกลายเป็นผลึกน้ำแข็งไร้รูปโดยสมบูรณ์
ฉินเยวี่ยเหยาที่ยืนอยู่ด้านข้างรู้สึกเพียงว่าความหนาวเย็นซึ่งกำเนิดจากส่วนลึกของดวงจิตวิญญาณกำลังไต่ขึ้นมาตามแนวกระดูกสันหลังอย่างบ้าคลั่ง ชั่วพริบตาก็แย่งชิงความสามารถในการคิดทั้งหมดของเธอไป
เธอไม่เคยเห็นหลิงซวงเยว่ในสภาพเช่นนี้มาก่อน
โดยปกติแม้หลิงซวงเยว่จะเย่อหยิ่งและเย็นชา แต่นั่นเป็นความห่างเหินที่เกิดจากความแข็งแกร่งและชาติกำเนิดของเธอ ราวกับเมฆบนฟากฟ้า แม้อยู่ไกลเกินเอื้อม แต่ก็ไร้เจตนาสังหาร
แต่ตอนนี้ สิ่งที่แผ่ออกมาจากร่างของเธอกลับน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า
นั่นคือความเฉยเมยที่มองสรรพสิ่งเป็นเพียงมดปลวก คือเจตจำนงเด็ดขาดของเทพเจ้าที่ก้มมองเหล่ามดปลวก!