กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 168 วอลเลย์บอลชายหาด 2
จางหยางยังไม่ทันได้รับลูกให้สมบูรณ์ด้วยซ้ำ ก็รู้สึกเพียงเงาสีเหลืองอมเขียวสายหนึ่งพัดพาวายุผ่านข้างกายไป ลูกบอลพลันกระแทกเข้าบนพื้นทรายในเส้นขอบอย่างรุนแรงจนเม็ดทรายฟุ้งกระจาย
“1:0!” เสียงนกหวีดและเสียงร้องอุทานของซูเสี่ยวดังขึ้นพร้อมกัน
“เวรเอ๊ย!” จางหยางตาค้างอ้าปากหวอ มองดูลูกบอลที่ยังกระดอนอยู่น้อย ๆ แล้วหันไปมองลู่สิงเซินฝั่งตรงข้ามที่ไร้ความรู้สึกและเตรียมพร้อมสำหรับลูกต่อไปแล้ว จึงลอบกลืนน้ำลายลงคอ
ลูกเสิร์ฟนี้… ระดับมืออาชีพเลยไม่ใช่เหรอ?!
เฉินฮ่าวและโจวอวี่ก็เก็บความประมาทลง สีหน้าเริ่มเคร่งขรึมขึ้นมา
ทั้งคู่สบตากันแวบหนึ่ง
“ไม่เป็นไร มีสมาธิหน่อย!” เฉินฮ่าวตะโกน