ตอนที่ 167 วอลเลย์บอลชายหาด

ตอนที่ 167 วอลเลย์บอลชายหาด

เขารับรู้ได้ว่าร่างในอ้อมแขนพลันแข็งทื่อขึ้นมาในชั่วพริบตา จึงรีบกระชับท่อนแขนแน่นขึ้นแล้วเร่งความเร็วในการพูด “ผมสาบานเลยนะ เรื่องส่วนตัวไม่เคยเจอกันตามลำพังเด็ดขาด! ยิ่งไม่มีการกระทำใด ๆ ที่ข้ามล้ำเส้นขีดจำกัดเลยด้วย! ไม่เคยแม้แต่ครั้งเดียว!”

คำว่า “ข้ามล้ำเส้นขีดจำกัด” ที่เขาพูด เห็นได้ชัดว่าหมายถึงก้าวที่ใกล้ชิดสนิทสนมกันระหว่างชายหญิง

หลินอีเสวี่ยไม่ได้เอ่ยคำใด เพียงแต่ซุกหน้าไว้กับแผงอกของเขา ฟังอยู่อย่างเงียบ ๆ ลมหายใจค่อนข้างกระชั้นถี่

ลู่สิงเซินถอนหายใจออกมาคำหนึ่งแล้วพูดต่อ น้ำเสียงแฝงความรู้สึกเยาะเย้ยตัวเองและหงุดหงิดใจ “เธอเข้ามาหาผมเอง ผมจงใจไม่ได้หลบเลี่ยงเธอให้เด็ดขาดไปทั้งหมด ถึงขั้นที่ว่า… ปล่อยผ่านข่าวลือบางเรื่องไป”