ตอนที่ 39 การตั้งคำถามและการเปลี่ยนเพลงกะทันหัน

ตอนที่ 39 การตั้งคำถามและการเปลี่ยนเพลงกะทันหัน

“ผมไม่เชื่อหรอกว่าเด็กที่รอดชีวิตมาจากภัยพิบัติ หลังจากผ่านความมืดบอดมาสารพัดจะมาถึงจุดนี้ได้ เฉินอัน นายต้องแกล้งตาบอดอยู่แน่ ๆ ผมพูดถูกไหมล่ะ”

ฮวาเฉิงอวี่กล่าวด้วยน้ำเสียงมั่นอกมั่นใจ

เมื่อได้ฟังน้ำเสียงของเขา ชาวเน็ตต่างพากันลังเลขึ้นมาทันที

นั่นน่ะสิ คนที่ตาบอดมาตั้งแต่เด็กแถมยังเป็นเด็กกำพร้า ต่อให้เติบโตขึ้นมาก็ไม่มีทางมาถึงจุดนี้ได้หรอก

นึกว่าเป็นนิยายอยู่หรือไง เขาเป็นตัวเอกหรือยังไงกัน?

เห็นเฉินอันไม่พูดอะไร ฮวาเฉิงอวี่ก็ยิ่งกล่าวอย่างตื่นเต้นว่า “การหยิบยืมสถานะของเด็กที่น่าสงสารคนนั้นมาใช้ เฉินอัน นายไม่รู้สึกละอายใจบ้างเลยหรือไง”