กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 4 เธอคือดวงตาของฉันร้องไห้จนคนทั้งอัฒจันทร์หลั่งน้ำตา
นักร้องนำและมือกีตาร์ยกคีย์บอร์ดไฟฟ้าขึ้นไปวางบนเวที โดยมีเฉินอันเดินตามหลังมาในมือถือไม้เท้าสำหรับผู้พิการทางสายตา
สภาพเช่นนี้เรียกได้ว่าการเดินของคนตาบอดของแท้
ฝูงชนที่มุงดูอยู่หมดความสนใจในทันที
คนตาบอดเล่นดนตรี ล้อเล่นอะไรกันเนี่ย?
คนตาบอดคนหนึ่งจะเล่นอะไรออกมาได้ คงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าลิ่มคีย์อยู่ที่ตำแหน่งไหน
ไปกันเถอะ ไปกันเถอะ
เมื่อเฉินอันนั่งลง ผู้คนที่อยู่ด้านล่างก็เดินออกไปทันทีหนึ่งในสาม
คนที่เหลืออยู่ก็ค่อนข้างอยากรู้อยากเห็นว่าคนตาบอดจะเล่นลูกเล่นอะไรออกมาได้
เสียงวิจารณ์ดังระงม