ตอนที่ 1 รังแกคนตาบอด ผมนี่มันสมควรตายจริงๆ

ตอนที่ 1 รังแกคนตาบอด ผมนี่มันสมควรตายจริงๆ

ปลายเดือนเจ็ด อากาศกำลังร้อนระอุ

วันเสาร์ ภายในห้องเรียนขับร้องของคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเมืองจักรพรรดิ เนื่องจากไม่มีการเรียนการสอน ที่นี่จึงว่างเปล่า มีเพียงชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งอยู่ที่แถวหลังสุด

เฉินอันฟุบหน้าลงบนโต๊ะ หลับตาสนิท ทันใดนั้นเขาก็ลืมตาขึ้น

เพียงแต่หากสังเกตดูให้ดี จะพบว่ารูม่านตาของเขาไม่อาจโฟกัสภาพได้

เฉินอันเป็นคนตาบอด ตั้งแต่เขาข้ามภพมายังโลกนี้เมื่อครึ่งปีก่อน เขาก็ยังไม่เคยเห็นแสงสว่างเลย

แม้จะเคยชินกับความมืดมิดแล้ว แต่ในใจเขายังคงโหยหาว่าสักวันหนึ่งจะได้กลับมามองเห็นโลกใบนี้อีกครั้ง