กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 348 พิคาชูน่ารักจนใจละลาย
ตีสาม
มหาวิทยาลัยโหมวตู
"ฮัลโหล ผู้อำนวยการจางใช่ไหมครับ"
"ฮัลโหล ผมจางซาน ไม่ทราบว่าคุณคือ..."
"ผมซูอวี่จากโรงเรียนมัธยมเจียงเฉิง 3 ครับ ก่อนหน้านี้เคยติดต่อกับท่าน ท่านบอกว่าขอแค่คะแนนผมถึงเกณฑ์ของมหาวิทยาลัยโหมวตู จะรับประกันการรับเข้าเรียนเป็นกรณีพิเศษ แถมยังให้สวัสดิการอย่างดีเยี่ยม..."
"อ้อ นักเรียนซูอวี่นี่เอง! จำได้สิ สอบเกาเข่าเสร็จแล้วเป็นยังไงบ้าง ทำคะแนนได้ดีไหม มาโหมวตูได้หรือเปล่า"
"ผู้อำนวยการจางครับ ขอโทษที่โทรมารบกวนดึกขนาดนี้นะครับ การสอบเกาเข่าครั้งนี้ผมทำได้ค่อนข้างดี คะแนนถึงเกณฑ์มหาวิทยาลัยโหมวตูไม่มีปัญหาแน่นอน แต่ว่าผมคงไปโหมวตูไม่ได้แล้วครับ ผมจะไปเยี่ยนจิง ผมจะตามเทพหนานของผมไปสร้างยุคสมัยใหม่ ผมอยากจะจุดประกายดอกไม้ไฟที่เจิดจรัสที่สุดในช่วงชีวิตอันแสนสั้น เพื่อบอกให้โลกใบนี้รู้ว่า ผมเคยมา และผมได้สู้สุดใจแล้ว..."
จางซาน : "เอิ่ม... (O_O)????"
พอฟังเสียงอ้อแอ้เมามายที่ดังมาจากปลายสาย