กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 209 คุณพระช่วย เจ้าหมูป่าตัวนี้ช่างหอมจริงๆ
จริงๆ นะ!
เจียงหนานไม่ได้อยากจะวางมาดอวดเบ่งเลยจริงๆ!
ดังนั้นพอได้ยินเจียงหงเสวี่ยเอ่ยยกย่องตนเองสูงส่งขนาดนี้ ปฏิกิริยาแรกของเขาจึงเป็นการส่ายหน้าแล้วรีบอธิบาย
แถมเขายังจงใจส่งยิ้มอย่างซื่อๆ จริงใจออกมา ราวกับกลัวว่าอีกฝ่ายจะเข้าใจผิดอย่างนั้นแหละ
ทว่า...
พอคำพูดนี้หลุดออกมา ใครบางคนก็ถึงกับตกตะลึงไปแล้ว
"???"
"เธอไม่ถนัดเล่นเปียโนงั้นเหรอ?"
"ที่เล่นไปแค่เล่นเรื่อยเปื่อย แค่เล่นเอาเพลินเนี่ยนะ?"