บทที่ 38 นี่...นี่มันเรียงความอะไรกัน?

บทที่ 38 นี่...นี่มันเรียงความอะไรกัน?

"หัวหน้าคะ!"

"ข้อสอบชุดนี้มันจะยากเกินไปแล้วนะคะ!"

"ขนาดฉันยังรู้สึกกดดันเลย แล้วนับประสาอะไรกับพวกนักเรียนล่ะคะ?"

พอเดินมาถึงระเบียง ยังไม่ทันที่หัวหน้ากลุ่มสาระภาษาจีนจะเอ่ยปาก หูอี้เฟยก็ชิงพูดขึ้นมาก่อนด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความอัดอั้นตันใจ

"..."

"มันยากจริงๆ นั่นแหละ"

"ครูหลายคนก็สะท้อนเรื่องนี้มาให้ผมฟังเหมือนกัน ผมถึงได้มาบอกคุณนี่ไง คุณช่วยเตือนพวกนักเรียนหน่อย ให้ข้อที่ทำไม่ได้วางไว้ก่อน แล้วเร่งทำข้อข้างหลัง"

"อีกอย่าง คุณช่วยย้ำกับทุกคนด้วยนะ"

"ข้อที่ตัวเองทำไม่ได้คนอื่นก็ทำไม่ได้เหมือนกัน เพราะงั้นไม่ต้องรีบร้อน ไม่ต้องตื่นตกใจ ปรับอารมณ์ให้ดี ต้องคุมสติให้อยู่..."