กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 57 โอสถหนิงหุนตัน
เพียงเหลือบมองอย่างรวดเร็ว ญาณจิตของนางก็ถูกโจมตีแล้ว หลินฝูจึงไม่กล้ายืนยันว่าคนผู้นั้นเป็นมหาอสูรแปลงกายหรือไม่
แต่หุบเขาสิ้นหวังกว้างใหญ่นัก พื้นที่เล็ก ๆ ที่พวกเขาพำนักอยู่ยังนับว่าปลอดภัย
มหาอสูรล้วนซ่อนตัวอยู่ในส่วนลึกของหุบเขาสิ้นหวัง ส่วนพวกเขาอยู่แถบชายขอบ
หลินฝูจัดโต๊ะเก้าอี้ให้เข้าที่ ทั้งสามคนยังเคี้ยวเนื้อหมาป่าอสูรไม่หมดแม้แต่ตัวเดียว เนื้อหมาป่าอสูรที่เหลือในหม้อเหล็กถูกหลินฝูฝังไว้ใต้รากของเติ่งเติ่งในกระถางดอกไม้
นับแต่รู้ถึงความเคยชินของเติ่งเติ่ง หลินฝูก็พยายามสุดกำลังเพื่อเติมสารอาหารให้มัน
ยิ่งพลังบำเพ็ญของเติ่งเติ่งสูงขึ้น ญาณจิตของนางก็ยิ่งแข็งแกร่ง