เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 45 หมาป่าอสูรเกล็ดดำ
ผู้ติดตามกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ “คุณหนูใหญ่ แขกมาเยือนย่อมเป็นแขกผู้มีเกียรติ แขกทั้งสามท่านนี้เจ้าหอสั่งให้พวกเราพามา ห้ามเสียมารยาท”
ซ่งอวิ๋นไคแสดงอารมณ์คุณหนูใหญ่ “ท่านพ่อข้ายังไม่ตายเสียหน่อย ที่นี่ยังไม่ถึงคราวพวกเจ้าพูด จงไสหัวไป!”
ปราณฝ่ามือโจมตีมาจากด้านหลัง เสิ่นชิงเฉินแสร้งทำเป็นต้านไม่ไหว ร่างจึงถอยไปข้างหน้าหลายก้าว ล่วงเข้าไปในลานเรือน
หลินฝูกับอวิ๋นชิงเหยาก็ถูกไล่เข้าไปในลานเรือนเช่นกัน
ผู้ติดตามหมดความอดทน “ในเมื่อมาเยี่ยมคุณหนูใหญ่ เช่นนั้นก็อยู่เป็นเพื่อนคุณหนูใหญ่ที่นี่กันให้หมด ผู้น้อยต้องกลับหอสมบัติไปรายงานแล้ว”
กล่าวจบ ทั้งสองก็เหินกระบี่จากไป
ซ่งอวิ๋นไคน้ำตาไหลพรากในชั่วพริบตา “บอกให้พวกเจ้าไป เหตุใดถึงไม่ยอมไปเสียที ดึงดันจะอยู่ที่นี่ให้ได้”