กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 21 พลังบำเพ็ญพุ่งทะยาน
เดี๋ยวก่อน มิใช่กิ่งไม้แห้งหรือ? เหตุใดถึงไม่กลัวไฟเล่า?
หลินฝูครุ่นคิด แล้วนำเตาเตาไปวางในเตาไฟอีกครั้ง ก่อนจะเติมฟืนเข้าไปอีกกำมือ
นางยกหม้อเหล็กออก ตักใส่ชาม แล้วยื่นให้โม่อู๋เยวียน “ผู้อาวุโส นี่คือชาดอกไม้ผลไม้ที่ข้าต้ม มีเพียงกลิ่นหวานของดอกไม้ผลไม้กับกลิ่นหอมสดชื่นของสมุนไพร เชิญท่านลองชิม”
ผู้อาวุโสไม่รับ ยังคงนอนอยู่บนง่ามไม้ แล้วโยนขวดหยกแก้วหลิวหลีใบหนึ่งลงมา
หลินฝูรีบรับไว้ ดวงตากลอกไปมา ก่อนจะเข้าใจ
“เงาผี” ตนนี้รังเกียจว่าชามของนางสกปรก จึงให้นางใช้ขวดหยกใส่สินะ
ช่างเรื่องมาก!
หลินฝูไม่กล้าขัดคำ รีบเทน้ำชาดอกไม้ผลไม้ที่เหลือทั้งหมดลงในขวด