เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 20 กายาพิเศษ ไม่อาจบำเพ็ญได้ตามปกติ
เงาร่างเลือนรางมิได้ตอบ ทั้งยังไม่ขยับแม้แต่น้อย หลินฝูก็ลอยพ้นพื้นขึ้นไป ร่างเหินอยู่กลางห้วงสุญญตา หยุดตรงหน้าเงาร่างนั้นพอดี
ร่างของนางราวกับถูกคาถาผนึกกาย ทำให้ขยับเขยื้อนไม่ได้
พลังบำเพ็ญของ “ผีลอย” ตนนี้สูงกว่านางมากนัก
นางไม่เพียงสู้ศิษย์ร่วมสำนักไม่ได้ แม้แต่ “เงาผี” สักตนก็ยังสู้ไม่ไหวแล้ว
หลินฝูพูดตะกุกตะกัก “ผู้อาวุโส ข้ามิได้ตั้งใจบุกเข้ามาที่นี่จริง ๆ ท่าน...”
“น่ารำคาญ!”
เสียงเย็นเยียบเอ่ยอย่างรำคาญยิ่ง ตัดคำอ้อนวอนขอชีวิตของนาง กลุ่มหมอกบางนั้นพุ่งแทรกเข้าสู่หว่างคิ้วนางอย่างแข็งกร้าว
หลินฝูรู้สึกเพียงว่าวิญญาณของตนประหนึ่งถูกกระชากออกมา บีบอัด จนสูญเสียการควบคุม
ร่างกายของนางประหนึ่งหุ่นเชิดไม้ ฟังคำสั่งของคนอีกผู้หนึ่ง