เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 2 ยาโอสถหนึ่งเม็ดยากยิ่งกว่าสิ่งใด
ประตูศิษย์รับใช้ของสำนักชางอวิ๋นตั้งอยู่ในบริเวณที่ห่างไกลและทุรกันดารที่สุดของสำนัก บัดนี้เป็นฤดูใบไม้ผลิ สรรพสิ่งฟื้นคืนชีวิต ในป่าไผ่มีเห็ดสีขาวกับผักป่าผุดขึ้นมากมาย หลินฝูใช้ชายเสื้อหอบเห็ดกับผักป่ามากำหนึ่ง แล้วจึงกลับไปยังห้องครัว
นางล้างผักป่าที่อ่อนนุ่มจนบีบน้ำออกมาได้ แล้วหั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ คลุกลงในหม้อเหล็กที่ใกล้จะสุก โรยเกลือลงไปเล็กน้อย โจ๊กผักป่าหอมกรุ่นหนึ่งหม้อก็เป็นอันเสร็จ
ระหว่างรอโจ๊กสุก หลินฝูหลับตาลง ใช้ญาณจิตสำรวจเข้าไปในกำไลเก็บของ
ในเมื่อเป็นของขวัญวันเกิดที่มารดาของเจ้าของร่างเดิมมอบให้ ภายในกำไลเก็บของย่อมต้องมีสิ่งอื่นอยู่ด้วย
ญาณจิตสำรวจวนรอบหนึ่ง
สองรอบ
......
หลินฝูลืมตาขึ้น จ้องหม้อเหล็กตรงหน้าอย่างฉงน “หรือมารดาของเจ้าของร่างเดิมจะยากจนจนเหลือแค่หม้อใบเดียว?”