183

บทที่ 183 จดหมายจากจิงเฉิง

หลายวันที่ผ่านมา พวกเขาเดินเท้าไปพลาง สั่งสอนเด็กไปพลาง กลับเป็นผลดีต่อกัน

ทุกคนต่างรู้ดีว่า เมื่อถึงดินแดนเนรเทศที่เมืองผิงโจวแล้ว คงไม่มีเวลาว่างมานั่งสั่งสอนเด็ก ๆ เช่นนี้อีก เวลานี้หากอยู่กับเด็กได้ก็อยู่ให้นานหน่อย เมื่อเพิ่งเข้าสู่เขตเมืองโยวเป่ยผิง พวกเขาก็ยังถูกทหารเมืองโยวจ้าวค้นตรวจอยู่หลายครั้ง ทุกครั้งเช่นนี้ สวี่เจิ้งจะเป็นคนออกหน้าแสดงตน ส่วนพวกทหารเพียงกวาดตามองคนในขบวน แล้วโบกมือให้ผ่านไป วันหนึ่ง ขบวนของพวกเขาเดินทางถึงที่ว่าการของโยวเป่ยผิง ซึ่งอยู่ที่อำเภอผิงกัง อำเภอผิงกัง เป็นด่านจำเป็นที่พวกเจ้าหน้าที่ต้องพานักโทษผ่านจากทางหลวงเข้าสู่มณฑลเหลียวซี