169

บทที่ 169 เก็บดอกเบี้ย

เรื่องพวกนี้ หลี่ซ่งหลีหาได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวไม่ ทองคำก็วางอยู่ตรงนั้น ใครจะได้เท่าใด จะแบ่งกันอย่างไร ก็ปล่อยให้ค่อย ๆ คิด ค่อย ๆ คำนวณไป — เรื่องน่ายินดี หากยืดเวลาแห่งความสุขให้ยาวขึ้นอีกหน่อยก็ยิ่งดี

หากให้นางเป็นคนจัดการ ด้วยปริมาณแค่นี้ เพียงเวลาหนึ่งถ้วยน้ำชา ก็สามารถคิดแบ่งสัดส่วนให้ทุกคนพอใจได้แล้ว — นางยืนกรานว่า ตนมิใช่คนขี้เกียจ หากแต่คิดว่า ถ้าแจกเร็วเกินไป ความสุขของพวกเขาคงได้สัมผัสแค่ชั่วครู่ — แบบนั้นมันไม่น่าตื่นเต้นเลย ไม่ดี ๆ