168

บทที่ 168 เตรียมแบ่งเงิน

ภายในป่าละเมาะแห่งหนึ่ง หลี่ซ่งหลีโอบเอวอันแน่นกระชับของฉินเซิ่งไว้แน่น ซบอยู่ในอ้อมอกเขา พลางพยายามควบคุมลมหายใจให้กลับมาเป็นปกติ นางอดบ่นในใจมิได้ — ชายผู้นี้เรียนรู้ไวเกินไปแล้ว ไหนจะปอดที่จุน้ำได้ดีอีก พอเรียนรู้วิธีผ่อนลมหายใจตอนจูบก็สามารถจูบได้นานจนคนหมดสติได้เลย

กลับกัน ฉินเซิ่งกลับมีแววตาสุกสกาวราวกับค้นพบขุมทรัพย์ — ที่แท้การจูบนั้นให้ความรู้สึกเช่นนี้เอง?