143

บทที่ 143 ชัดเจนเกินไปแล้ว

เช้าวันถัดมา ฝั่งของหยางเวยได้นึ่งหมั่นโถวธัญพืชหลากชนิดและซาลาเปาไว้มากมาย แล้วหยิบยื่นมาให้พวกเขาด้วยท่าทีเอื้อเฟื้ออย่างยิ่ง ฝ่ายตระกูลฉินก็ได้อานิสงส์ไปด้วย คนละหนึ่งลูกไม่ว่าหมั่นโถวหรือซาลาเปา

จ้าวหลงเห็นดังนั้น ก็ตาเป็นมัน ตอนออกเดินทาง ทุกคนเดินทางพร้อมกัน แต่ฝ่ายของหยางเวยใช้รถม้าทั้งหมด แม้พวกขุนนางจะนั่งรถม้าก็ไม่อาจทำอะไรที่โจ่งแจ้งนัก จึงเพียงเร่งรถม้าออกไปล่วงหน้าก่อน

ทั้งสองฝ่ายจึงค่อย ๆ ถ่างระยะห่างออกจากกัน จ้าวหลงรู้สึกคลางแคลงใจ ฝ่ายหลี่ซ่งหลีกลับมิได้แสดงสีหน้าใด

จนกระทั่งยามเที่ยง เมื่อล่วงถึงที่หมายซึ่งพวกนางตั้งใจจะพักแรม กลับเห็นว่าหยางเวยกับพรรคพวกได้จอดรถม้ารออยู่แล้ว และกำลังตั้งหม้อเตรียมหุงหาอาหาร

พอเห็นพวกนาง หยางเวยก็รีบโบกมือทักทาย