141

บทที่ 141 – พักแรมในกระท่อมร้าง

เมื่อปลดตรวนที่มือของพี่น้องตระกูลฉินทั้งสามคนแล้ว พวกสตรีก็เบาแรงลงมาก — เด็กๆ ที่เคยต้องอุ้มพะรุงพะรังตอนนี้ก็มีคนช่วยแบกได้แล้ว อันดับแรก ฉินเจารับตัวบุตรสาวคนเล็กมาจากภรรยา แล้วใช้ผ้าหยาบพันเด็กไว้แน่นที่อก จากนั้นฉินเหิงก็หาไม้ไผ่มาหนึ่งท่อน มัดสัมภาระทั้งหมดของครอบครัวไว้แล้วใช้แบกบนไหล่ พวกเขายืมตะกร้าคู่จากสวี่เจิ้งมาสองชุด ฉินเจากับฉินเซิ่งจึงสามารถใช้แบกเด็กๆ ของแต่ละบ้านไว้ได้อย่าง ถนัด ยังหาไม้ให้ฉินมารดาใช้ค้ำเดิน ส่วนหลี่ซ่งหลีก็ช่วยพยุงเนี่ยอวิ๋นเหนียง ไม่ต้องอุ้มเด็กกันเองแล้ว ฉินมารดาและหลี่ซ่งหลีก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นถนัด ความเร็วในการเดินของทั้งขบวนเพิ่มขึ้นในทันที