123

บทที่ 123 – เมื่อถึงคราวต้องตาย ก็จงตายเสีย

“หลินหร่านไปถึงไหนแล้ว?”

นับแต่หัวหน้าทหารองครักษ์จินอู่เว่ยออกจากวัง ไทเฮาก็สั่งให้คนติดตามรายงานความเคลื่อนไหวของพวกเขาอย่างต่อเนื่อง นางมั่นใจว่า ด้วยความโปรดปรานที่ฮ่องเต้มีต่อหลี่เต๋อเซิ่ง เขาย่อมต้องอยู่ในรายชื่อผู้ถูกกำหนดให้ร่วมตายเป็นแน่ และนางก็กำลังรอคอยช่วงเวลานั้นอยู่

ทว่าเมื่อได้ยินว่าทหารจินอู่เว่ยกำลังเคาะประตู “จวนกั๋วกง” (ตระกูลของเจิ้นจิ่ว น้องชายของไทเฮา) ไทเฮาก็รู้สึกคล้ายหูฝาด “เจ้าว่าหลินหร่านไปไหนนะ?”