122

บทที่ 122: การประกาศเกียรติคุณเพื่อประณาม

เสียงเคลื่อนไหวของกองทัพองครักษ์จินอู่เว่ยที่ปฏิบัติภารกิจนั้นไม่เบาเลย แม้กระทั่งปิดล้อมถนนทุกสาย ประตูเมืองทั้งสี่ทิศก็ถูกปิดสนิท บรรดาขุนนางและบ้านเรือนในเมืองที่มีไหวพริบ ล้วนรู้ได้ทันทีว่าต้องมีบางสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นแน่แท้

ยิ่งเมื่อกองจินอู่เว่ยเคลื่อนไปยังจวนสกุลเซวี่ย เสียงโหยหวนร่ำไห้ก็ดังสนั่นขึ้นมา ท่ามกลางค่ำคืนอันเงียบสงัดและปกคลุมด้วยหิมะ ยิ่งดูสะเทือนขวัญมากขึ้นไปอีก

บ้านเรือนโดยรอบล้วนเงียบสงบราวกับฝูงนกกระทา ต่างหลบซ่อนอยู่ในบ้าน ไม่กล้าขยับเขยื้อนแม้เพียงปลายเท้า กลัวนักว่าหากรบกวนพวกจินอู่เว่ยเข้า ก็อาจโดนบุกพังประตูได้ง่าย ๆ

แต่ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็ลอบจับตาความเคลื่อนไหวขององครักษ์เหล่านี้ไปด้วย

“พวกเขาถอนกำลังแล้วหรือยัง?”

“ยังเลย ข้าเห็นพวกเขาไม่ได้กลับไปยังที่ว่าการ”

“พวกเขามุ่งหน้าไปทางตะวันออก”