105

บทที่ 105: รับมือเชิงรุก

เพราะเหตุนี้เอง หลี่ซ่งหลีจึงตัดสินใจพูดคุยกับฉินเหิง ไม่ใช่ว่านางไม่อยากเตือนตระกูลฉินให้เร็วกว่านี้ แต่บางเรื่อง หากไม่มีข้อมูลเพียงพอ ก็ไม่อาจคาดการณ์ได้ถูกต้อง

เมื่อพายุใกล้พัดมาถึง หลี่เต๋อเซิ่งก็สูดลมหายใจลึกแล้วเอ่ยว่า “ข่าวที่เจ้าว่า ทำให้ข้อสันนิษฐานของเจ้ามีน้ำหนักขึ้นมาก การเตือนของเจ้า ครั้งนี้อาจกลายเป็นโอกาสให้ตระกูลฉินได้เช่นกัน”

แต่หลี่ซ่งหลลีกลับส่ายหน้าในใจ — ตระกูลฉินยอมทนทำงานหนัก ยอมให้ดุด่า ยอมเป็นแพะรับบาปมานานเกินไปแล้ว ราชวงศ์ซ่งมองไม่เห็นความทุ่มเทของพวกเขาอีกต่อไป ทุกสิ่งที่ตระกูลฉินทำ กลับกลายเป็นสิ่งที่ “ควร” ทำอย่างไม่ต้องพูดถึง