103

บทที่ 103: ข้าก็เชื่อเจ้าเช่นกัน

ระหว่างที่หลี่ซ่งหลีกำลังครุ่นคิด ทุกอย่างในเรือนหนังสือตกอยู่ในความเงียบ เงียบเสียจนราวกับได้ยินเสียงหิมะร่วงหล่นจากปลายกิ่งไม้ด้านนอก

นานอยู่พอควร กว่าหลี่ซ่งหลีจะตัดสินใจได้ว่าจะเอ่ยอย่างไรดี นางจึงวางถ้วยชาที่ถืออยู่ลงบนโต๊ะ

เพียงแค่นั้น ฉินเหิงและฉินเซิ่งก็พร้อมใจกันหันมามอง

หลี่ซ่งหลีหันไปยังฉินเหิง เอ่ยอย่างแผ่วเบา “พี่ใหญ่ หากข้าบอกว่า ราชาสมัยใหม่ ราชบัลลังก์ใหม่ — ตระกูลฉินควรเตรียมการล่วงหน้า ท่านจะเชื่อข้าหรือไม่?”

นางทำได้เพียงเตือนในลักษณะเช่นนี้ จะให้พูดออกไปตรง ๆ ว่า ‘ข้ารู้ว่าตระกูลฉินจะถูกเนรเทศในอนาคต จึงคาดเดาย้อนมาว่ารัชทายาทจะเกิดเหตุในชายแดน’ — อย่างนั้นก็เป็นไปไม่ได้