กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 52 – เจ้าเด็กดี อย่าได้งอนเลย
“แต่พี่ใหญ่ ข้ายังต้องยืมรถม้าที่พวกท่านเอามาด้วยใช้นะเจ้าคะ”
หลี่จื้อหยวนขมวดคิ้ว “วันนี้เจ้าไม่ได้มาด้วยรถม้าคันหนึ่งแล้วหรือ? ตัวคนเดียวจะนั่งสองคันได้อย่างไร? อีกอย่าง...ทางบ้านตระกูลเถียนก็ไม่ได้มีของให้เจ้าขนกลับมากเท่าไร”
เถียนซื่อรีบยกมือดึงแขนสามีไว้ ไม่ให้พร่ำอะไรต่ออีก “น้องสาวจะใช้รถม้าก็ให้เขาใช้ไปเถอะ ถามมากความไปใย ไหนเลยจะเป็นเรื่องสำคัญถึงเพียงนั้น”
นางเอ่ยข้ามหลี่จื้อหยวนไปหา หลี่ซ่งหลี “น้องหญิง รถม้าเจ้าจะใช้ก็ใช้ไปเถอะ เดี๋ยวพี่จะให้คนเอาของที่บรรทุกไว้ออกให้ก่อน”