043

บทที่ 43 พระราชโองการประทานสมรส

หลี่เต๋อเซิ่งไม่เข้าใจเลยว่า เหตุใดบุตรสาวถึงได้มีสีหน้าเหมือนสูญเสียบิดาไปเสียเองตอนที่คว้ายานั่นไป... เฮอะ เฮอะ เฮอะ เขานี่มันปากไม่เป็นมงคลเสียจริง! ยังไม่ทันเอ่ยถาม เสียงฝีเท้าก็เร่งร้อนมาจากนอกห้องหนังสือ พ่อบ้านประจำจวนหอบหายใจพลางเคาะประตูเร่งร้อน

“นายท่านขอรับ ! คุณหนูรอง! มีพระราชโองการจากในวังมาแล้ว ขอให้รีบไปที่เรือนหน้าโดยด่วน!”

บิดากับบุตรสาวสบตากัน จากนั้นก็รีบลุกขึ้นพร้อมกัน มุ่งหน้าไปยังเรือนหน้า

ระหว่างทาง หลี่ซ่งหลีก็คิดในใจโดยไม่ต้องเดา—พระราชโองการนี้ต้องมาจากตำหนักฉางเล่อ และต้องเป็นพระบัญชาของไทเฮาแน่แท้!

นางไม่รู้หรอกว่า ตนเดาถูกเสียยิ่งกว่าหมอดูเสียอีก