042

บทที่ 42 ขนมแผ่นใหญ่นี้ช่างน่ากินนัก

เช้าวันถัดมา หลังจากหลี่ซ่งหลีลืมตาตื่น นางก็ถูกพ่อแม่เชิญให้ไปทานมื้อเช้าที่เรือนหลัก พอทานเสร็จ บิดาก็เชิญนางไปยังห้องหนังสือ ในห้องหนังสือ หลี่ซ่งหลีก็เห็นบิดาของนางแสดงท่าทีลับ ๆ ล่อ ๆ ก่อนจะหยิบสิ่งหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ

“ท่านพ่อ ท่านไปเอาเจ้าสิ่งนี้มาจากไหน?”

หลี่ซ่งหลีรับ ป้ายทองอภัยโทษ (เป็นป้ายอภัยโทษไม่ให้ถึงตาย) ที่อยู่ในมือของบิดาอย่างระมัดระวัง สองตาเปล่งประกายมองขึ้นลง

ป้ายทองอภัยโทษ!