กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“น้าลี่ลี่ กินปลาเปรี้ยวหวานนี่สิ แล้วก็ชิมหมูตุ๋นซีอิ๊วด้วย กินเยอะ ๆ ดูสิผอมขนาดนี้ แค่มองก็รู้แล้วว่าไม่ยอมกินข้าวให้ดี” เสี่ยวเซี่ยงหยางทำท่าเหมือนท่านตัวน้อย
หลิวลี่ได้ยินแล้วอยากหัวเราะ “ฉันเป็นท่านแล้ว อยากกินอะไรก็กินเองได้ เธอไม่ต้องมาดูแลฉัน รีบกินให้อิ่ม ๆ เถอะ อยากกินอะไรฉันก็ตักเองได้”
เสี่ยวเซี่ยงหยางยิ้มอย่างภูมิใจ “น้าลี่ลี่ นี่เป็นครั้งแรกที่น้ามาทำอาหารที่บ้านผม ผมก็ต้องดูแลน้าให้ดีสิ ไม่อย่างนั้นครั้งหน้าน้าก็ไม่มาอีก”
“เจ้าเด็กแสบเอ๊ย ฉลาดแกมโกงจริง ๆ” หลิวลี่หัวเราะ
เสี่ยวเซี่ยงหยางหัวเราะคิก ๆ