กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ในเวลาเดียวกัน กู้ชิงอิ๋งก็มอบเงิน 200 หยวนให้แม่ของเธอ
“ยัยหนู เธอเอาเงินมากมายขนาดนี้มาจากไหน” พี่สะใภ้ใหญ่กู้ถามอย่างตกใจสุดขีด
กู้ชิงอิ๋งยิ้มพลางพูดว่า “ในจดหมายฉันไม่ได้บอกไปแล้วเหรอ วันอาทิตย์ไม่มีเรียน ฉันกับน้าชายเล็กไปเอาสินค้าจากโรงงานเสื้อผ้าของอาสะใภ้ห้ามาขายที่หน้าร้านขายของชำด้วยกัน ค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันใช้เงินค่าครองชีพที่โรงเรียนให้มาก็พอแล้ว ส่วนเสื้อผ้าอะไรพวกนั้น อาสะใภ้ห้าก็เอามาจากโรงงานให้ฉัน ทั้งยังไม่มีค่าใช้จ่ายอย่างอื่น เงินก็เลยเก็บสะสมไว้ได้แบบนี้”
“แม่ไม่เอาหรอก เงินก้อนนี้เธออุตส่าห์เก็บมาอย่างยากลำบาก ตอนนี้ยังไม่มีโอกาสได้ใช้ แต่ไม่ได้หมายความว่าอนาคตจะไม่มีโอกาสได้ใช้