กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หลังเลิกเรียนกลับถึงบ้าน ไป๋เถาก็แบ่งลูกอมที่อู๋ไห่ผิงให้มาให้แฝดสามคนละเม็ด
ท่ามกลางสายตาออดอ้อนของแฝดสาม ไป๋เถาก็เก็บลูกอมที่เหลือไว้
“แม่ วันนี้คุณครูสอนเพลงตัวเลขพวกเราด้วย” ซานเป่าเก็บลูกอมใส่กระเป๋าเสื้อก่อน ยังไม่รีบกิน
ไป๋เถาถาม “จริงเหรอ? คนเก่งของแม่จำได้แล้วหรือยัง ถ้าจำได้ก็ร้องให้แม่ฟังหน่อย”
ซานเป่าเป็นเด็กสาวตัวน้อยที่ชอบแสดงออกมาก เธอพยักหน้าหงึก ๆ “ได้สิ แม่”
จากนั้นซานเป่าก็ชูมือเล็ก ๆ ขึ้น “นกเสี่ยวหยางหนึ่งตัว นกเสี่ยวหยางหนึ่งตัว…”
พอร้องจบ ซานเป่าก็ทำท่าทางรอคำชมอย่างน่าเอ็นดู
ไป๋เถารีบกล่าวชมและยืนยันว่าเธอทำได้ดี