กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ไป๋เถากับกู้เจิงเดินออกจากสถานีรถไฟ
ด้านนอกสถานีรถไฟมีร้านขายมันหวานเผา รวมถึงร้านขายของกินอย่างอื่นอีกมากมาย กู้เจิงหันไปถามว่า “เมียจ๋า กินมันหวานเผาไหม?”
ไป๋เถาได้กลิ่นหอมเช่นกัน จึงพยักหน้า “กิน”
กู้เจิงยิ้มมุมปาก เดินไปซื้อมันหวานเผามาหนึ่งหัว “กินตอนร้อน ๆ เถอะ เดี๋ยวเย็นแล้วจะไม่อร่อย”
ไป๋เถาชวนกู้เจิงกินด้วยกัน แต่เขาไม่กิน
ทั้งสองหาที่นั่งแห่งหนึ่ง รอจนไป๋เถากินมันหวานเผาเสร็จแล้วจึงออกเดินทางต่อ
กู้เจิงคิดว่าในช่วงนี้เขายังไม่เคยได้อยู่กับภรรยาตามลำพังเลย “เมียจ๋า พวกเราเดินเล่นอีกสักรอบแล้วค่อยกลับไหม?”
“ได้สิ” ไป๋เถาเองก็ไม่ขัดข้อง
พวกเขาไปห้างสรรพสินค้าเพื่อซื้อของบางอย่าง
หลังจากนั้น ทั้งสองคนก็เดินเล่นไปเรื่อย ๆ จนไม่รู้ตัวว่ามาถึงห้องแถวที่พวกเขาซื้อไว้