กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
อู๋ไห่ผิงพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ฉันก็เหมือนกัน วันเปิดเรียนวันแรก เถาเถาเกือบมาสาย ฉันเลยช่วยจองที่นั่งให้เธอ ตอนแรกฉันคิดว่าเราไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน ที่ไหนได้ยัยนี่บอกว่าไปส่งเด็ก ๆ เข้าโรงเรียนอนุบาล ก็เลยเกือบมาสาย
โอ้โห ตอนนั้นฉันตกใจแทบแย่เลยนะ!
ดูผิวพรรณของเถาเถาสิ ขาวอมชมพู แถมหุ่นแบบนี้ มองตรงไหนก็ไม่เหมือนคนที่เคยมีลูกแล้ว”
หลิวลี่มองไป๋เถาด้วยสายตาที่ทั้งอิจฉา ริษยา และแค้นใจอย่างมาก
ก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ
เท่าที่เธอรู้
วันนี้ไป๋เถาพาเด็กทั้งสามคนมาด้วย
ทำเอานักศึกษาชายที่ยังไม่ได้แต่งงานหลายคนในห้องใจสลายกันเป็นแถว
ไป๋เถาเห็นทั้งสองคนทำท่าเกินจริงขนาดนั้นก็อดพูดไม่ได้ว่า