กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ยังดีที่พ่อกู้เป็นคนบังคับเกวียนพาพวกเธอไปขึ้นรถไฟที่ตัวอำเภอโดยตรง ไม่อย่างนั้นของเยอะขนาดนี้คงขนลำบากจริง ๆ
ในนั้นยังมีสัมภาระของหวงหมิงหมิงกับกู้ชิงเฉินด้วย ถึงตอนนั้นพวกเขาสองคนจะไม่กลับบ้าน แต่จะตรงไปลงทะเบียนที่มหาวิทยาลัยในเมืองเอกเลย
หวงหมิงหมิงไปมหาวิทยาลัยครูเมืองเอก
กู้ชิงเฉินไปมหาวิทยาลัยเกษตรเมืองเอก
รถเมล์ทางเมืองเอกสะดวกมาก มหาวิทยาลัยทั้งสองแห่งอยู่ห่างกันไม่กี่ป้ายรถ จึงไม่ถือว่าไกลนัก
ลูกสาวคนเล็กของตระกูลหวงแต่งงานกับชายชนบทในท้องถิ่น เรื่องนี้จึงกลายเป็นหัวข้อสนทนาหลังมื้ออาหารของเขตบ้านพักครอบครัวโรงงานไม่น้อย
เขตบ้านพักครอบครัวแบบนี้ล้วนเป็นเพื่อนบ้านเก่าแก่ที่รู้จักกันมาหลายปี