กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เด็กทั้งสามกลับมายืนข้างไป๋เถา ดวงตากลมโตจ้องมองผู้มาใหม่ด้วยความอยากรู้อยากเห็น
พวกเขายังแอบคาดเดากันเงียบ ๆ ว่าผู้หญิงตรงหน้าคงเป็นแม่ของเด็กที่วิ่งหนีไปเมื่อครู่นี้
สายตาของเฉินอวี้เลื่อนจากใบหน้าเล็ก ๆ งดงามราวดอกไม้ของไป๋เถา ไปยังแฝดสามที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ซึ่งมีริมฝีปากแดงฟันขาว
เรื่องที่ไป๋เถาคลอดแฝดสามไม่ใช่ความลับมานานแล้ว และเธอก็เคยได้ยินมานานแล้วว่าไป๋เถาเลี้ยงดูแฝดสามได้ดีมาก พวกเขามีมารยาทจนมองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นเด็กจากในเมือง
ตอนนั้นเฉินอวี้ได้ยินแล้วก็เบ้ปาก ไม่เห็นด้วย เด็กตัวเล็ก ๆ จะมีมารยาทได้สักแค่ไหนกัน? อย่างลูกเลี้ยงสามคนที่บ้านของเธอ เด็กผู้ชายสองคนนั้นซนเหมือนเจ้าลิงดื้อ ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง ทำเอาเธอปวดหัวหึ่ง ๆ ทุกวัน