กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ครอบครัวห้าคนเดินเอื่อย ๆ อยู่บนถนน
เมื่อมาถึงตระกูลไป๋
มีคนอยู่บ้าน
ไป๋เถียนเซิงได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว จึงเดินออกมาจากสวนหลังบ้าน
เขากำลังให้อาหารหมูอยู่ในลานบ้าน เมื่อเห็นไป๋เถากับกู้เจิงก็ร้องเรียก “พี่สาม พี่เขยสาม”
“อ้าว น้องเล็ก อยู่บ้านคนเดียวเหรอ พ่อกับแม่ไปทำงานแล้วหรือ?” ไป๋เถาตอบด้วยรอยยิ้ม
ตอนนี้เธอมองน้องชายราคาถูกคนนี้แล้วรู้สึกถูกชะตาขึ้นมาก
เขาไม่เหมือนลูกที่เคยเอาแต่ชนไปทั่ว ไม่เห็นใครอยู่ในสายตา และถูกตามใจจนเสียคนเมื่อก่อนเลยสักนิด
ได้ยินว่าผลการเรียนก็ดีขึ้นด้วย เมื่อก่อนเขาเคยอยู่ท้ายห้อง
ตอนนี้อยู่ระดับชั้นกลางของห้องแล้ว