กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“พี่เจิง ลูกทั้งสามหลับแล้ว คุณอยู่บ้านคอยดูพวกเขานะ ฉันอยากขึ้นเขาไปดูว่าจะเก็บอะไรได้บ้าง บ้านไม่มีคนอยู่ไม่ได้ เดี๋ยวเด็กทั้งสามตื่นมาไม่เห็นใครต้องร้องไห้แน่เลย” ไป๋เถาพูดกับกู้เจิงที่เดินเข้ามาในห้อง
เมื่อครู่กู้เจิงเอาเสื้อผ้าเปื้อนที่แฝดสามเปลี่ยนออกไปซักมา
เขาพูดว่า “ผมไปเองดีกว่า ที่รัก คุณอยู่บ้านดูเด็กเถอะ ช่วงนี้บนเขาน่าจะมีเกาลัด ลูกพลับ แล้วก็พวกผลไม้อื่น ๆ เยอะ ถ้าเก็บได้มากจะหนักเกินไป คุณแบกกลับมาไม่ไหวหรอก”
ไป๋เถาเองก็อยากไป แต่ช่วยไม่ได้ ที่บ้านจำเป็นต้องมีใครสักคนอยู่เป็นเพื่อนลูก
คนอื่น ๆ ในบ้านออกไปทำงานกันหมดแล้ว