ตอนที่ 162 ความรักที่ไม่หวังแต่งงาน

เฉินอวี้ไม่คิดว่าไป๋เถาจะมีปฏิกิริยาแบบนี้ “เธอ—” อ้าปาก แต่กลับไม่รู้จะพูดอะไร

ไป๋เถาชายตามองเธอแวบหนึ่ง “ฉันอะไร?”

เฉินอวี้มองท่าทีเรียบเฉยราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นของไป๋เถา แล้วรู้สึกว่าตัวเองเป็นตัวตลก ก็โมโหจนกระทืบเท้า

เด็กทารกที่อยู่ข้างหลังถูกการกระทำของเธอทำเอาให้ตกใจตื่น

เด็กสองคนที่เมื่อครู่ยืนเงียบอยู่ข้าง ๆ มาโดยตลอดเอ่ยขึ้น “แกทำให้น้องชายฉันร้องไห้ คอยดูเถอะ กลับไปฉันจะบอกพ่อให้รู้”

ไป๋เถาไม่หยุดฝีเท้า เดินผ่านเฉินอวี้ไป

เฉินอวี้ปวดหัวหนัก ทั้งไม่มีเวลามาเถียงปากกับไป๋เถาอีก ไอ้เด็กสองคนตรงหน้านี้เจ้าเล่ห์แสนกล จะปลอบยังไงก็ไม่ได้เรื่องเลย