ตอนที่ 154 เรียกพี่ชายอีกสักคำ

แฝดทั้งสองตอนนี้หกขวบกว่า ใกล้เจ็ดขวบแล้ว ปีนี้ควรได้ขึ้นชั้นประถมปีที่หนึ่ง เวลาแนะนำตัวก็ทำได้มีท่าทีเป็นผู้เป็นคน

ต้าเป่ายึดโต๊ะ เอียงศีรษะเล็ก ๆ ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เอ้อร์เป่าและซานเป่าก็เช่นกัน

ปกติที่เขตบ้านพักครอบครัวในตัวอำเภอ มีแค่พวกเขาสามคนที่เล่นกันเอง นาน ๆ จะมีเด็กมาเล่นด้วย

พอเห็นพี่ชายตัวน้อยสองคนที่หน้าตาเหมือนกันเป๊ะ ก็รู้สึกแปลกใหม่มากเช่นกัน

ผู้ใหญ่ที่อยู่ข้าง ๆ มองเด็กทั้งห้าคนแล้วรู้สึกน่าเอ็นดู

กู้เสี่ยวคังหันหน้ามาถามพี่สะใภ้สี่กู้ “แม่ น้องชายและน้องสาวเล็กขนาดนี้ยังพูดไม่ได้ใช่ไหม? แล้วเมื่อไรพวกเขาจะเรียกเราเป็นพี่ชายได้ล่ะ?”