ตอนที่ 137 มีความรักของพ่อ แต่ไม่มาก

พอได้ยินเสียงแม่กู้ ไป๋เถาก็ผลักกู้เจิงออกทันที

กู้เจิงหัวเราะเบา ๆ ก่อนออกไปผสมน้ำอุ่นข้างนอกมาให้ไป๋เถาล้างมือ

ไป๋เถารู้ดีว่า ในยุคนี้คนที่ได้อยู่เดือนแบบนี้มีน้อยมาก บางคนได้พักเพียงไม่กี่วัน ต่อให้ไม่ต้องลงแปลงไปทำงาน ก็ยังต้องดูแลเรื่องอาหารการกินของคนทั้งครอบครัว

ดังนั้นเรื่องที่แม่กู้กับกู้เจิงดูแลเธอเป็นอย่างดี ไป๋เถาย่อมจดจำไว้ในใจ และต่อไปเธอก็จะดีกับแม่กู้เช่นกัน

มื้อเย็นไป๋เถากินไปไม่น้อย

กู้เจิงทำงานมาทั้งวันไม่ใช่เรื่องง่าย ตอนกลางดึกเธอจึงไม่ยอมให้กู้เจิงลุกขึ้นมาทำอาหารมื้อดึกให้เธออีก

ตอนนี้เธอคลอดเด็กมาได้กว่ายี่สิบวันแล้ว ร่างกายจึงฟื้นตัวขึ้นมาบ้าง