กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
พี่สะใภ้สามกู้ลงมาจากรถ
ป้าหยางทำหน้างงไปหมด เธอทนนิ่งอยู่ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว รีบวิ่งเล็ก ๆ เข้าไป แล้วเป็นคนแรกที่มองเข้าไปในรถ
กลัวเหลือเกินว่าพี่สะใภ้สามกู้จะหันกลับไปรับในรถอีก แล้วอุ้มเด็กออกมาอีกคน
ถ้ามีอีกคน ฉันจะรับเอง!!
พอป้าหยางเข้าไปก็สบตากับพี่สะใภ้สี่กู้เข้าพอดี แล้วมองตามสายตาลงไปอีกที ในอ้อมแขนของพี่สะใภ้สี่กู่ว่างเปล่า ไม่ได้อุ้มเด็กมาอีกคน
ไม่รู้ทำไม ในใจกลับรู้สึกผิดหวังอยู่นิด ๆ
เมื่อครู่ที่เห็นเด็กสามคนถูกอุ้มผ่านไป ป้าหยางอิจฉาตาร้อนไปเลย ถึงจะไม่ใช่ลูกหลานตัวเอง แต่ได้อุ้มสักหน่อยให้หายอยากก็ยังดี
พี่สะใภ้สามกู้กับพี่สะใภ้สี่กู้ก็เดาออกว่าเป็นเพื่อนบ้านแถวนี้
ก็เลยทักทายป้าหยาง