กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ตอนค่ำ ไป๋เถาเดินเล่นในลานบ้าน ย่อยอาหารสักหน่อย ก็ขึ้นเตียงพักผ่อน
เรื่องเป็นเรื่องเป็นราวก่อนนอน กู้เจิงไม่ลืมหรอก
เขาไปหยิบหนังสือภาพเล่มเล็กมาอ่าน นี่คือการสร้างความสัมพันธ์กับลูกน้อยล่วงหน้า จะไม่ใช่เรื่องเป็นเรื่องเป็นราวได้อย่างไร
ไป๋เถาฟังแล้วเริ่มง่วงงุน เสียงนั้นกังวานไพเราะดี แต่ว่าเป็นเสียงโทนเดียว ฟังไปสักพักก็อดง่วงไม่ได้ เหมือนเพลงกล่อมเด็กเข้าให้แล้ว
กู้เจิงยังอ่านไม่จบ เหลืออีกนิดเดียว แต่พอได้ยินเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของเมีย แล้วเห็นว่าเมียหลับแล้ว ก็ไม่อ่านต่อ