กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“เมียจ๋า เหนื่อยแล้วก็พักก่อน ไม่ต้องรีบตอนนี้หรอก พรุ่งนี้ค่อยไปก็ได้เหมือนกัน” กู้เจิงมองสีหน้าตื่นเต้นของภรรยาแล้วเอ่ยอย่างจนใจเล็กน้อย
ไป๋เถาดึงแขนเขาแล้วอ้อน “ไปนะ ไปด้วยกัน ฉันกลับมาพักสักพักหนึ่งแล้ว พักจนเกือบพอแล้ว ตอนนี้ไม่เหนื่อย ไม่เป็นไร ไปวันนี้แหละนะ”
ถ้ากู้เจิงไม่พูดขึ้นมา เธอก็ไม่ได้นึกถึงเรื่องนี้
พอวันนี้เขาพูดขึ้นมา ไป๋เถาก็เกิดความอยากขึ้นมาทันที อยากไปด้วยกัน
แต่เดิมกู้เจิงก็ทำอะไรเธอไม่ได้อยู่แล้ว พอเธออ้อนเขาด้วยเสียงอ่อน ๆ เขาก็ต้านทานไม่ไหวแม้แต่นิดเดียว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการปฏิเสธเธอเลย
มีเจ้าตัวเล็กจอมป่วนคนนี้คนเดียวก็พอให้เขาปวดหัวแล้ว