ตอนที่ 109 คำหวานเสี่ยวๆ

เช้าวันรุ่งขึ้น ฟ้ายังไม่สว่าง กู้เจิงลุกขึ้นอย่างเบามือ กลัวว่าจะปลุกภรรยาตื่น

แต่ไป๋เถาก็ยังตื่นขึ้นมาอยู่ดี

“พี่เจิงลองนึกดูสิ ว่ายังมีอะไรที่ห้ามลืมหอบไปบ้าง”

กู้เจิงฟังเสียงภรรยาที่อ่อนหวานนุ่มนวลเป็นพิเศษยามเช้าตรู่ แถมยังแฝงความขี้เกียจไว้บาง ๆ ก็เผลอพูดออกมาประโยคหนึ่งโดยไม่รู้ตัว “นอกจากคุณ ผมไม่อยากพาอะไรไปเลย อยากยัดคุณใส่กระเป๋าเสื้อ ไปไหนก็พกไปด้วย”

จู่ ๆ กู้เจิงก็หลุดประโยคนี้ออกมาจากปาก

ทำเอาไป๋เถาตกตะลึง ความง่วงงุนหายวับไปหมด

ครู่ใหญ่กว่าจะตั้งสติได้

นี่คือคำพูดของสามีเธอหรือ?

แค่นอนหลับตื่นขึ้นมาแอบชโลมน้ำผึ้งไว้ที่ปากแล้วหรือ? อยู่ ๆ ก็พูดจาไพเราะเป็นด้วย?

คนรักกันมองกันยังไงก็งามไปหมด เธอก็ยังชอบฟังอยู่ดี