กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ไป๋เถาหยิบขึ้นมาชิ้นหนึ่ง พลางเอ่ยชม “แม่ตัดได้สวยจริง ๆ”
แม่กู้หัวเราะร่วน “อย่าดูถูกว่าแม่ไม่เคยเรียนสักวัน เขียนหนังสือไม่เป็น แต่แม่ตัดกระดาษเป็น วาดรูปเป็น”
“เก่งจริง ๆ แม่แค่ไม่มีโอกาสอย่างตอนนั้น ถ้าเกิดในสมัยนี้ ด้วยความฉลาดของแม่ สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้สบาย ๆ อย่างน้อยก็ต้องเป็นนักศึกษาแน่ ๆ” ไป๋เถาพูดพลางยิ้ม
พี่สะใภ้ใหญ่กู้ได้ยินก็หัวเราะตาม
แม่กู้เอานิ้วมือจิ้มที่หว่างคิ้วของไป๋เถา “ยัยหนู แม้แต่แม่ก็ยังแซว”
ไป๋เถา “ที่ไหนกัน ฉันพูดความจริงต่างหาก แฮะ ๆ”
พี่สะใภ้ใหญ่กู้ฝากแม่สื่อหลิวไปสู่ขอให้กู้ชิงเฉิน
ตกลงกันเรียบร้อยแล้วว่าจะไปพูดคุยกับหญิงสาวบ้านไหน
ไป๋เถาได้ยินเรื่องนี้ ก็เอาคอเสื้อปลอมมาให้กู้ชิงเฉิน