ตอนที่ 100 เจาะน้ำแข็งจับปลา

เห็นภรรยาจะออกมาส่ง กู้เจิงรีบห้ามทันที “เมียจ๋า ผมไปแล้ว ไม่ต้องมาส่ง ระวังพื้นลื่นนะ ก่อนถึงวันเหมายันผมน่าจะกลับมาได้ รอผมนะ”

“ฉันรู้แล้ว ระวังตัวทุกอย่างนะ” ไป๋เถาไม่ได้ออกไปส่ง ยืนอยู่ในลานบ้านแล้วโบกมือให้เขา

กู้เจิงถือกระเป๋าสัมภาระแล้วหันกลับมามองภรรยาอีกครั้ง ดวงตายาวเรียวดำสนิทนั้นซ่อนความคิดถึงไว้ในแววตา

ด้านนอกพ่อกู้กับแม่กู้ไม่ได้เดินมา รออยู่ที่ประตูใหญ่บ้านของพวกเขาเอง

รู้ว่าลูกชายคนเล็กจะออกเดินทางวันนี้ จึงตั้งใจรออยู่ตรงนั้นแล้วกำชับอีกหลายคำ

วันนี้อากาศดีทีเดียว พระอาทิตย์ออกมาแล้ว หิมะที่ชายคาก็เริ่มละลาย หยดติ๋ง ๆ ลงบนพื้น

ตอนเที่ยงวันไป๋เถาเห็นแดดออก จึงออกไปเดินเล่นบ้าง เวลากู้เจิงอยู่บ้าน สองคนยังได้พูดคุยกัน