กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“ที่รัก ผมเอาของบางอย่างกลับมาในกระเป๋าเดินทางบ้าง ช่วยเก็บให้หน่อยนะ”
“ได้ คุณไปบอกพ่อแม่ให้รู้ว่าปลอดภัยก่อน เดี๋ยวค่อยเอาของที่ซื้อให้พ่อกับแม่ไปส่ง” ไป๋เถาฟังแล้วก็เข้าไปในห้องจัดกระเป๋าเดินทางที่กู้เจิงหอบกลับมา
เมื่อกี้เธอยังไม่ทันสังเกต กระเป๋าเดินทางที่กู้เจิงหอบกลับมาถูกยัดจนเต็มแน่นขนาดนี้
มีของกินอยู่บ้าง มอลต์นมสองกระป๋อง นมผงหนึ่งถุง กับถุงมือผ้าฝ้ายหนึ่งคู่และรองเท้าหนังสตรีอีกหนึ่งคู่
ไป๋เถาหยิบรองเท้าหนังขึ้นมา ดูแล้วก็เห็นว่าเป็นขนาดที่เท้าตัวเองใส่ได้
เมื่อกี้กู้เจิงคงเขินไม่กล้าบอกว่าได้ซื้อรองเท้าให้เธอคู่หนึ่ง เลยให้เธอเข้ามาจัดกระเป๋าเดินทาง
หรืออาจจะเป็นเพราะไม่มีเวลา ก็ถูกเธอเร่งให้ออกไปก่อน