กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
แม่กู้ดีใจขึ้นมาชั่วพริบตา “เจ้าสี่ จริงเหรอ? น้องสะใภ้ห้าท้องจริง ๆ เหรอ”
คนที่ตั้งคำถามกับเขาคือแม่แท้ ๆ ของเขา แล้วเขาจะพูดอะไรได้ จึงได้แต่พยักหน้าอย่างใจเย็น “ไม่ผิดแน่ ตอนนี้ยังเพิ่งเริ่ม อีกไม่กี่วันผมจะจับชีพจรตรวจดูอีกที”
พี่สะใภ้สี่กู้ยิ้มพลางพูดว่า “ดีจริง ๆ น้องสะใภ้ห้าท้องแล้ว คราวนี้คำโกหกของคนแซ่เฉินก็พังลงเองแล้ว”
พี่สะใภ้สามกู้ก็เดินเข้ามาแสดงความยินดีเช่นกัน เธอเป็นคนพูดเก่ง จึงกล่าวคำอวยพรดี ๆ ออกมาเป็นชุด
พี่สะใภ้รองกู้ก็เช่นกัน เธอไม่ค่อยถนัดพูดประจบ จึงกล่าวแสดงความยินดีอย่างเก้อเขินเล็กน้อย
แม่กู้หรี่ตายิ้ม “ดี ๆ กลับบ้านกัน เถาเถา ลูกระวังหน่อย อย่าเผลอทำให้ครรภ์กระเทือน”
จากนั้นก็หันไปตะโกนเรียกอีกว่า “เจ้าสี่ เข็นจักรยานของน้องสะใภ้ห้ากลับบ้านด้วย”
คำพูดของแม่ย่อมต้องฟังอยู่แล้ว กู้คนที่สี่จึงเดินไปเข็นจักรยาน