ตอนที่ 75 ป่าละเมาะ

วินาทีถัดมา เธอก็ถูกแรงมหาศาลลากเข้าไปในดงไม้เล็ก ๆ ข้างทาง แผ่นหลังแนบกับลำต้นไม้

กู้เจิงโอบเธอไว้ในอ้อมแขน ใช้ฝ่ามือรองไว้กับลำต้น เพื่อป้องกันไม่ให้ไป๋เถาถูกเปลือกไม้กดจนเจ็บ

ใบหน้าเล็ก ๆ ของไป๋เถาแนบอยู่กับแผงอกกำยำของเขา ข้างหูมีเสียงหัวใจที่เต้นตุบ ๆ อย่างหนักแน่น

มันเหมือนจะเต้นเร็วกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา อุณหภูมิร่างกายก็สูงจนน่าตกใจ

ร่างกายของทั้งสองที่แนบชิดกันราวกับกำลังถูกแผดเผาด้วยความร้อน

ในค่ำคืนอันพร่าเลือน รอบด้านเงียบสงัดจนน่ากลัว เหลือเพียงเสียงลมหายใจของกันและกัน

ตอนนี้ไป๋เถาเริ่มกลัวขึ้นมาเล็กน้อย เธอกังวลมากว่าจะมีใครเดินผ่านมา

ขณะที่ไป๋เถากำลังเผลอ ริมฝีปากที่เย็นเล็กน้อยก็ประทับลงมา เมื่อเห็นว่าเธอไม่ตั้งใจ เขาจึงกัดริมฝีปากเธอเบา ๆ